Alt Tarafı Dünyanın Sonu: It’s Only the End of the World

“İşte 10 yıl sonra… Aslında tam olarak 12 yıl sonra buradaydım. 12 yıllık yokluğumun ardından… Tüm korkularıma rağmen, onları ziyaret edecektim. Hayatta, kimsenin sebep olmadığı arkanıza dahi bakmadan gitmenizi gerektirecek birtakım nedenler vardır. Ve bir o kadar da, dönmenizi gerektirecek nedenler… Aradan geçen bunca yıl sonra gittiğim aynı yoldan geri dönmeye karar verdim. Ölümümü haber vermek için bu seyahate çıkıyorum. Bunu konuşmayı yüz yüze yapıp diğerlerine ve kendime, son bir kez daha ömrümüm sonuna dek kendi hayatımın efendisi olduğum illüzyonunu göstereceğim. Bakalım nasıl gidecek, alt tarafı dünyanın sonu…”

Bu açılış cümleleriyle başlayan Alt Tarafı Dünyanın Sonu: It’s Only the End of the World 12 yıl önce ailesinden ayrılan Louis’nin hikayesine yer veriyor. 12 yıl sonra, büyüdüğü eve geri dönen Louis aile fertlerinin tepkileriyle yüzleşmek, hayatındaki önemli bir gelişmeyi, ölümcül hastalığını onlarla paylaşmak için böyle bir serüvene çıkıyor. Ünlü bir yazar olan Louis doğru düzgün görüşmediği ailesinin hayatına paldır küldür girerek artık ben sonsuza kadar gidiyorum demeyi başarabilecek mi? Hepimiz göreceğiz…

Fransız oyun yazarı Jean-Luc Lagarce’nin aynı ismi taşıyan tiyatro oyunundan beyaz perdeye uyarlanan film, Xavier Dolan sinemacılığının izlerini yine dolu dolu taşıyor.  Sarsıcı ve bir o kadar da gerilim dolu sahnelerle izleyicileri kopuk aile ilişkisine boğan Xavier, karakteristik çizgilerini ilmik ilmik sahnelerine işlemiş. Birkaç sahne dışında mekan değiştirmeyen film klostrofobik bir yaklaşımla perdeye yansımış. Orijinal bir hikaye olmamasına rağmen Dolan imzalarını çokça yakalayacağınız It’s Only the End of  the World(Juste La Fin Du Monde); şarkı seçimleri, yakın planlar, renkler vb. öğelerle ve ağır melankoliyle ağdalı bir havaya bürünüyor. Eleştirmenler tarafından oldukça eleştirilen film Dolan’ın bu karakteristik yapılarının filmi epeyce etkilediğini düşünüyorlar.

Nathalie Baye, Vincent Cassel, Marion Cotillard, Léa Seydoux ve Gaspard Ulliel gibi Fransız sinemasının gözde oyuncularını kadrosunda buluşturan film, 2016 Palme D’or(Altın Palmiye) ve 89. Akademi Ödülleri’nde Yabancı Dilde En İyi Film dalında Kanada’nın adayı olmuştur. 2016 yılı Cannes Film Festivali Büyük Ödülü’nü ve Cannes Ekümenik Jüri Ödülü’nü kazanmıştır.

 

 

Ömer Utku Kahraman
Başkent Üniversitesi Endüstri Mühendisliği mezunu, doktora öğrencisi.
Sanat Karavanı Yazarı

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Devamını oku:
Postmodernizm Modernizm İlişkisi

Postmodernizm sözcüğü ilk olarak Avrupa'da Jean-François Lyotard'ın 1979La conditionpostmoderne (Postmodern Durum) adlı kitabında görülür ve daha sonra Avrupa'da yaygın olarak...

Kapat