Bir Mavi Kuş Var Yüreğimde / Charles Bukowski

Yaşamak eylemi bazen pek zor gelebilir insana; yorgunluklar, bitkinlikler, vazgeçişler…  İnsan, insan olmaktan vazgeçip başka bir şeye dönüşür kimi zaman şu dünyada… Belki ruhsal bir savaş belki varoluş mücadelesi, her insanı çok yorar. Hiç savaş görmemiştir ama benliğiyle savaşmıştır. Hiç yenilgi tatmamıştır ama kalbi çok ağrımıştır. Hiç zafer nidaları atmamıştır ama egosunu bıçaklamıştır.

Kim bilebilir ki bir insanın içinde kopan fırtınaları?

Oscar Wilde der ki: ”Her birimiz cenneti ve cehennemi içimizde yaşıyoruz.” Belki de çoğumuz Dorian Gray gibi ruhumuzu şeytana satıyoruz. Öz benliklerimizden korkup curcunaya sürükleniyoruz… Yüreğimizde belki bir mavi kuş var, belki yüreğimizde Zeze’nin konuştuğu  gibi bir şeker portakalı var. Ama kuşun çıkmasına ya da portakalın konuşmasına izin vermiyoruz! Cehennem azabı çekerken cennet bahçeleri düşlüyor sahte kimliklerimizi takıp yolumuza devam ediyoruz…

Hayat ile sanat arasındaki fark, sanatın daha katlanabilir olmasıdır der Bukowski. Çoğu kendini arayan yazar, ressam, şair kendini eserleriyle ifade edip yaşamak eylemini daha da anlamlı kılarak tutunmuştur hayata. Yine Bukowski  mavi kuşuyla seslenir bize:

Mavi Kuş

bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama ben ondan güçlüyüm, kal,

diyorum ona, kimsenin
seni görmesine izin veremem.

bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama viski döküyorum üstüne
sigara dumanına
boğuyorum,
fahişeler, barmenler ve
bakkal çırakları hiçbir zaman
bilmiyorlar onun orada
olduğunu.

bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama ben ondan güçlüyüm,
yat lan aşağı, diyorum ona,
ocağıma incir dikmek mi
niyetin? Avrupa’daki kitap
satışlarımı sabote etmek mi?

bir mavi kuş var yüreğimde
çıkmaya can atan
ama zekiyim, sadece
geceleri izin veriyorum çıkmasına,
herkes yattıktan sonra.
orada olduğunu biliyorum, derim
ona, kederlenme
artık.

sonra yerine koyarım yine
ama hafifçe öter
tamamen ölmesine de izin
vermiyorum
ve birlikte uyuyoruz
gizli antlaşmamızla
ve insanı ağlatacak kadar
güzel, ama ben
ağlamam, ya
siz?

Bizler belki ağlarız, belki bağırırız. Kimi zaman kendimizi kaybeder yolumuzu şaşırırız. Yeis yeis der durur yine de yaşarız  bunca sahtelik, dert, sıkıntı ve pisliğin içinde. Sevgili okur unutmayınız ki bir mavi kuş var yüreğinizde… Geceleri salın o kuşu dolaşsın gökyüzünde, dünya pek kötü ama unutmayın bir mavi kuş var yüreğinizde…

 

Okumadan geçmeyin:

Gorki’nin Bir İsimken Bir Simge Haline Gelen Karakteri ‘ANA’

Berna Sakman
Psikolojik Danışman
Sanat Karavanı Yazarı

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Devamını oku:
Kış Aylarında Sıcacık Bir Cennet Hidden Beach

Meksika açıklarında Marieta Adaları'nda bulunan 'Hidden Beach' adlı bu kumsal, görenleri büyülüyor. 'Yeryüzündeki gizli cennet' olarak anılan kumsal tamamen doğal...

Kapat