Zeynep Yıldıral

Ben Zeynep Yıldıral, İstanbul doğumluyum. Şu an Fransa, Toulouse’da yaşıyorum. Yeditepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Tasarımı bölümünden 2011 yılında mezun oldum. Resim yapmaya şu tarihte başladım diyemem, kendimi bildim bileli bir şeyler çizer-karalar dururdum. İzlediğim bir film, okuduğum bir kitap, herhangi birinin hikayesi, dinlediğim bir müzik, canımı yakan bir laf ya da gene aynı şekilde beni heyecanlandıran, mutlu eden herhangi bir şey, güncel olaylar… Kısacası beni etkileyen hemen her şeyden esinlenebilirim.

Çalışmalarımda konu belirlemeyi çok  seviyorum diyemem. Bir konu üzerinden ilerlemek çok zevk vermiyor.  Beni verimsizleştirdiğini düşünüyorum. O an ne hissediyorsam, neyi kusmam gerekiyorsa o aslında. Eskiz yapmadım mesela hiçbir zaman, o anki hisle başlarım çalışmaya, kendi kendine şekillenir zaten.

İşlerimde belli bir tekniğe bağlı kalıyorum diyemem. Başlarda kafamda canlanır şu teknikle yaparım bu teknikle yaparım diye ama gördüm ki sen ne dersen de, ,ne düşünürsen düşün iş kendi kendini yaratıyor zaten, biraz ilerledikçe kendi şekillenmeye başlıyor, neyin nasıl olması gerektiğini sana kendi söylüyor.

Bir mottom hiç oldu mu bilmiyorum, ama olsaydı şu olabilirdi: “Ne olursa olsun çocuk kalabilmek, toplumun yarattığı-ürettiği ve sonrasında da dayattığı kalıplara sıkışmadan neysen o gibi yaşamak, hayallerinin peşinden korkmadan gidebilmek.” Çalışmalarımı iki ülke arasında gidip geldiğim için şu an belli bir atölyede gerçekleştirmiyorum.  Atölyemi sırtıma alıp taşıyorum diyebiliriz.

Resim yapıyorum çünkü orası benim kendi dünyam, tamamen ben olabildiğim, bir nevi kaçış ve aynı zamanda da keşif alanım. Kısaca resim bir işten çok daha fazlası, beni resim yapmaya devam ettiren itici güç de bu.

Maalesef kaotik bir dünyada yaşıyoruz. Etrafımızda bir sürü üzücü olaya şahit oluyoruz, yaşıyoruz ve bir şekilde hepimiz direniyoruz. Tüm bu kaos ortamında korkmadan ve yılmadan ayakta kalabilen, devam edebilen, hayallerinin peşinden koşabilen herkes benim ilham kaynağım.

Resim bitiş noktası olmayan bir süreç, hiçbir zaman kafandaki mükemmelliği yakalayamazsın, hiçbir zaman ”tamam, bu defa her şey olması gerektiği gibi” diyemedim ben. Bunu dediğin noktada gelişim biter, olduğun yerde aynı şeyleri tekrarlar durursun. Dolayısıyla hedefim,  bu gerçeği bilerek kendimi olabildiğince geliştirip, ”Tamam, oldu.” diyebileceğim noktaya en yakın yere gelebilmek.

isimsiz dua palyaco le_malade kız FullSizeRender-10 copy jumelles_danseuses cabaret2 dilsiz les_trois_danseueses uyanık suretler_anne olu__diri olu_diri olu___diri re-connection2 les_deux_filles cabaret la_femme_avec_un_chat IMG_6443

 

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Devamını oku:
Kış Aylarında Sıcacık Bir Cennet Hidden Beach

Meksika açıklarında Marieta Adaları'nda bulunan 'Hidden Beach' adlı bu kumsal, görenleri büyülüyor. 'Yeryüzündeki gizli cennet' olarak anılan kumsal tamamen doğal...

Kapat