Haftanın Film Önerisi/ Hachi: A Dog’s Tale

“Artık onu beklemene gerek yok, geri gelmeyecek.”

Filmin Künyesi

Gösterim Tarihi: 2009

Yönetmen: Lasse Hallström

Senaryo: Stephen P. Lindsey

Öykü: Kaneto Shindô (1987 yapımı orijinal Hachiko Monogatari’nin öykü sahibi)

IMDb Puanı: 8,1/10

Oyuncular

Richard Gere – Parker Wilson

Joan Allen – Cate Wilson

Cary-Hiroyuki Tagawa – Ken

Sarah Roemer – Andy

Jason Alexander – Carl

Erick Avari – Jasjeet

Filmin Konusu

Gerçek bir hikayeden uyarlanan film, Hachiko adlı Japon kökenli akita türü bir köpek ve Profesör Parker Wilson’ın ilişkisini anlatır.

Bir üniversitede sanat profesörü olan Parker, her gün trenle işe gidip gelmektedir. Yine bir gün işten dönerken sevkiyat sırasında şans eseri kafesinden kurtulan yavru bir köpeğe rastlar. Köpek o kadar sevimlidir ki alıp eve götürür. Parker, eşinin tüm itirazlarına rağmen onu ikna etmeyi başarır. Hachi, artık bir eve ve aileye sahiptir.

Beraber bolca vakit geçiren ikili, birbirlerine çok şey öğretirler. Parker, Hachi’yi evlatlarından ayırmaz. Her gün beraber metrelerce yürürler, Hachi Parker’ı istasyona bırakır geri döner; dönüş saatinde karşılar birlikte eve dönerler. Bir yıl boyu devam eden bu rutine güzergahının üzerindeki herkes şahit olur ve Hachi’yi tanır.

Hachi’nin türünün en önemli özelliği fırlatılan bir nesneyi alıp geri getirmemesidir. Fakat bir gün Hachi bunu gerçekleştirir. Peki ama neden?

Filmin Eleştirisi

Biraz da biz ağlamayalım mı?..

Bu filmi bu kadar etkili yapan nedir? Hiç kuşkusuz Hachiko’nin sevgisi ve sadakati. Hikayenin geri kalanı şöyle ki; bir gün profesör gittiği okuldan vefat ettiği için geri dönemedi. Hachi, sahibini karşılamaya gittiyse de onu bulamadı. Profesörün ölümünün ardından 9 yıl boyunca aralıksız aynı saatlerde, yılmadan tren istasyonuna gidip geldi. Yağmur, çamur, kar ya da açlık Hachi’nin gözünde değildi bile. Umudunu koruyarak onu bekledi ve bu uğurda can verdi. Ölümünün ardından 9 yıl boyunca beklediği yere heykeli dikildi. Bir insanın diğerine göstermeyeceği vefayı gösteren Hachi, insanlığa dostluk dersi verdi. Gerçek sevginin ne kadar kıymetli ve az rastlanan bir duygu olduğunu kendi yöntemleriyle kanıtladı.

Hayvanları gerçekten önemseyen ve seven biri olarak bu filmi izlerken ve hatta yazıyı yazarken dahi ağladığımı söylemek isterim. Hikaye o kadar güçlü ki kurgu, görüntü vb. unsurlar her şey önemini yitiriyor. Duygu seli ile birlikte film de akıveriyor. Unuttuklarınızı yeniden hatırlamanız için izlemenizi tavsiye ediyorum.

Fragman

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.