Haftanın Pasajı: Oruç Aruoba – Hani

Çünkü, hep bir kuşku payı -bir şüphe arka planı- vardı şimdiye dek yazdıklarında; çünkü yazmana yol açan hayaller ile o yolu yürürken karşılaştığın gerçekler (yaşamak zorunda kaldıkların) çelip duruyorlardı birbirlerini: “Sahici bir yalan” bile sayabilecek duruma gelmiştin kendini.

Şimdi, işte, doğrulandın-

Artık kendine aykırı düşsen bile, o, senin doğruluğunun -doğrulukluluğunun- kanıtını taşıyacak; bırakmayacak, düşsün…

Sen, sona ve sonuca -yıkıma- yönelmişken geldi o sana : bütün doluluğuyla – oysa boşalmıştı, boşalıyordu senin yaşamın; öyle olsun istiyordun sen de, üstüne üstlük -o en eski eğilimin; uçup geçme, yıkılıp gitme, batıp kalma, tam olarak egemen olmağa hazırlanıyordu senin üzerinde.

Belki yorulmuştun, bıkmıştın, bezmiştin, yazdıkların ile yaşadıkların arasında hep yeniden boy gösteren aykırılıklardan – boyuna gerçekleşmeyecek boşuna hayaller kurmaktan – düşler kurgulamaktan…

O, yazdıkların ile yaşadıklarının buluştuğu nokta, işte -yazman ile yaşamanı bağdaştıran bağ – yazın ile yaşamın arasındaki anlamlılık ilişkisi——

Şimdi, gerçekleşmiş hayallerin burada, işte——-

 

Oruç Aruoba – Hani

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.