fbpx

Haftanın Pasajı / Tolstoy: Ben Yüreğimin Sesine Göre Yaşıyorum

“…Ben yüreğimin sesine göre yaşıyorum, başka türlü yapamam, siz ise kurallara göre yaşıyorsunuz. Ben sizi öylesine sevdim ama siz, beni kurtarmak, bana bir şeyler öğretmek için.”

“Hiç adil değilsiniz,” dedi Varenka

“Başkalarından değil, kendimden bahsediyorum..”

Annesinin sesi duyuldu:

“Kiti! Buraya gel de babana kolyelerini göster.”

Kiti arkadaşıyla barışmadan gururlu bir edayla masanın üstünde ki kutuda duran kolyeleri alıp annesinin yanına gitti. Annesiyle babası neredeyse aynı anda, “ neyin var? Niye bu kadar kızardın?” Diye sordular.

“Bir şey yok,” diye yanıtladı. “ Hemen geliyorum,” diye ekleyip çıktı.

“Hala orada! Diye düşündü, “Tanrım, şimdi ne diyeceğim! Ben ne yaptım, neler dedim! Onu ne için kırdım? Ne yapmalıyım? Ona ne söyleyeceğim?” diye düşünen Kiti kapının yanında durdu.

Varenka şapkasını takmış, Kiti’nin biraz önce bozduğu şemsiyesinin yayına bakarak oturuyordu.

“Varenka, beni affedin, affedin!” Diye fısıldadı. Kiti ona yaklaşırken. “Ne dediğimi anımsamıyorum. Ben…”

“Doğrusu sizi üzmek istememiştim,” dedi Varenka gülümseyerek.

Barış sağlanmıştı. Ama babasının gelişiyle Kiti’nin yaşadığı dünya bütünüyle değişmişti. Öğrendiklerini yadsımıyordu ama olmak isteği gibi olabileceğini düşünerek kendini aldattığını anlamıştı. Sanki bir rüyadan uyanmış gibi, yapmacık davranış ve övünme olmadan çıkmak istediği o yükseklikte durabilmenin zorluğunu hissetti, bu dünyayı sevmek için kendine yaptığı bunca çabanın ona acı verdiğini gördü ve bir an önce temiz havaya kavuşmak, Rusya’ya dönmek, Dolli’nin çocuklarıyla birlikte gittiğini mektuptan öğrendiği Yerguşovo’ya gitmek istedi.

Anna Karenina -Lev Tolstoy

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.