fbpx

Sanat ve Aktivizm: Laurie Jo Reynolds

“Kendini bundan sonraki 19 yıl boyunca banyoya kilitle ve bunun zihnini nasıl etkileyeceğini anlat bana”

Laurie Jo Reynolds; politika ve sosyal alanlardaki çalışmalarıyla tanınan Amerikalı bir sanatçı. Çalışmaları, ceza hukuku sistemindeki insanların sosyal anlamda dışlanmasına meydan okuyan işlerden oluşmaktadır. Reynolds “politik sanat” olarak değerlendirdiği bu çalışmalarıyla, sanatın kamu politikalarını şekillendirebileceğine ve teşvik edici önemli bir rolü olduğuna inanmaktadır. Aynı zamanda şiddetten doğrudan etkilenen insanları, adalet sisteminde zarar görmekten alıkoyacak politikalar üretmek için çeşitli işbirliklerinde bulunmaktadır. Mağduriyeti önleyen, mahkumiyet sonrasında olumlu ve üretken bir yaşam sürmeleri için insanlara yardım eden çeşitli topluluklarda ortaklığı vardır.

Reynolds, 2008’de Sanat Tarihçisi Stephen Eisenmen, Avukat Jean Snyder ve Şair Nadya Pittendrigh ile beraber Tamms Year Ten (TY10) adlı projeyi başlattı. Bu projenin ana hedefi Tamms Yüksek Güvenlikli Cezaevi’nin kapatılması ve mahkûmların yaşadığı psikolojik travmaların olumsuz etkilerini azaltıp, onları topluma geri kazandırabilmekti; çünkü hücre tecridini acımasızca ve yoğun bir şekilde kullanmasıyla nam salmış Tamms Cezaevi bir şey için tasarlanmıştı: “Duyusal Mahrumiyet.” Kalıcı yalnız hapis. Telefon görüşmesi ve yahut herhangi bir ziyaret yok. Yiyecekler hücre kapısındaki bir yarıktan içeri atılıyor, ki uluslararası insan hakları çerçevesinde bu tür bir tecrit, işkence olarak kabul edilmektedir.

İnsanlık dışı tüm bu şartları ve yaşananları değiştirmek için proje dahilinde çeşitli duruşmalar düzenlendi. İnsan hakları koruyucularıyla çalışıldı ve birçok müzakerelerde bulunuldu.Yaklaşık 5 yıl süren bu mücadelenin sonunda Tamms Yüksek Güvenlikli Cezaevi kapatıldı.

Tüm bu diplomatik süreçlerin yanı sıra Reynolds ve arkadaşları tarafından mahkûm yakınlarıyla, hapishane aktivistleriyle ve farklı siyasal çizgideki insanlarla, işbirliği içinde çeşitli performatif etkinlikler oluşturuldu. Şiir atölyeleri düzenlendi. Mahkûmların mektup arkadaşları edinmesi sağlandı. PRFS isimli bir kampanya başlatıldı. Mahkûmların hayallerindeki fotoğraf talepleri doğrultusunda gönüllüler tarafından çokça fotoğraf çekildi ve sergilendi.

Etkinlikler evlerde, protesto yürüyüşlerinde, meclis binalarında gerçekleştirildi. Akıllıca düşünülmüş, insanlarla kurulan ilişkiler üzerinden ilerleyen ve zaman içinde de amacına ulaşan bu projeden sonra birçok olumlu dönüş gerçekleşti. Mahkûm ailelerinin hissettiği mutluluğu ve rahatlığı gösteren satırlardan birkaçı:

“Oğlum bu gece 18:04’te aradı. Pontiac’ta işler iyi görünüyor. Telefonları dolaştırıyorlardı ve otomatik bir kesinti olmadı. Gardiyan geldi ve ona zamanının dolduğunu söyledi. Harika bir ziyaretimiz oldu. Oğlum ve arkadaşları pazar günü kişisel eşyalarını aldılar. Bazıları bahçeye çıkmış. Ayrıca iki portakal ve taze meyvelere sahiplerdi! Ona küçük bir diş fırçası yerine normal bir diş fırçası ve normal bir kalem verildiği için çok mutluydu.”

Fotoğraflar için :  photorequestsfromsolitary  sayfasını  ziyaret edebilirsiniz.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.