Şu an Okuyorsun
Hüzünlü Bir Aşk Hikayesi: Lavinia

Hüzünlü Bir Aşk Hikayesi: Lavinia

Şiir, insanın iç dünyasını kelimelerle buluşturan bir sanattır. Bir şiiri okuduğunuzda tıpkı bir tabloya bakar gibi şairin duygularının fırça darbelerini görürsünüz, adeta kelime kelime resmetmiştir şair kağıda hislerini… Bazı şiirlerin şairi bilinmezken bazılarının da faili bilinmez.

2 Mayıs 1925’te doğan Mevhibe Beyat, Güzel Sanatlar Akademisini okuduğu yıllarda döneminin en güzel kadınlarından biriydi. Sanatçılar, şairler, yazarlar, gazeteciler… Aşıklarının listesi uzundu. Gerisinde pek çok kırık kalp bırakmış olsa da en ölümsüzü, hepimizin en yüreğine dokunandı. Üniversite yıllarındaki platonik bir aşığı, onun hiç bilmediği bu aşkı, yazdığı satırlarla ölümsüzleştirecekti. Hatta Mevhibe Beyat, bu şiiri belki duyacak belki her şey değişecekti ancak kader bu; şiir okunurken salondan çıkmıştı.

Çok güzel bir kadındı Mevhibe Beyat, alımlıydı, sıcak kanlıydı, zekiydi. Peşinden onlarcası koşardı. Güzel Sanatlar Akademisi’ndeki arkadaşlarının Gilda’sı… Adalet Cimzoz’un Marilyn Monreo’su… Oktay Akbal’ın hikayesinin Hisya’sıydı… Bu kadar sevilmesinin ardından bir gün yakın arkadaşı Melda Kaptana’ya; “Niçin bütün erkekler aşık oluyordu Mevhibe Beyat’a; sırf güzelliği, albenisi yüzünden mi?” diye sorulmuştu. Kaptana, yakın arkadaşı için şöyle demişti:

Korkunç bir sezgi gücü vardı Mevhibe’nin. Yüzünüze bakar bakmaz, sizi tanır, anlar, ruhunuzun en derin köşelerine kadar kavrardı. Küçücük bir bakıştan, mimikten, jestten tüm karakter haritanızı çıkarabilirdi. Özdemir Asaf bu yüzden ona “Öldürmekten daha beter anlıyorsun insanı” demişti. Çok keskin gözleri vardı.

Mevhibe Beyat’ın bilmediği bir şey daha demişti ona Özdemir Asaf:

Adını gizleyeceğim

Sen de bilme, Lavinia.

İçinde yaşadığı aşkı Mevhibe Beyat’a hiç söyleyememişti Özdemir Asaf. Şiirini, birincilik aldıktan sonra kürsüde onlarca insana okumuştu ancak Lavinia’ya hiç bahsedememişti. Lavinia başkasını seviyordu, bu yüzden gitme diyemiyordu Özdemir Asaf ama “ceketimi al” derken de gideceğinden emindi. Mevhibe Beyat, hiç bilmedi bu yüce aşkı ve bu yüce aşk Lavinia’nın satırlarında, Özdemir Asaf’ın ise yüreğinde sıkışıp kaldı.

 

Lavinia

Sana gitme demeyeceğim.

Üşüyorsun ceketimi al.

Günün en güzel saatleri bunlar.

Yanımda kal.

Sana gitme demeyeceğim.

Ayrıca Bakınız

Gene de sen bilirsin.

Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,

İncinirsin.

Sana gitme demeyeceğim,

Ama gitme, Lavinia.

Adını gizleyeceğim

Sen de bilme, Lavinia.

Özdemir Asaf, 1957.

Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Emin Değilim
0
Heyecanlı
0
Hüzünlü
0
Mutlu
0
Şaşırtıcı
0
Yorumları Gör (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published.

© 2011 Sanat Karavanı, Tüm Hakları Saklıdır.

Yukarı Kaydır